Ὁ ἀββᾶς Μωϋσῆς εἶπε σʼ ἕναν ἀδελφό:
«Ἄς ἀποκτήσουμε τήν ὑπακοή, ἡ ὁποία γεννάει τήν ταπείνωση, τήν ὑπομονή, τήν μακροθυμία, τήν κατάνυξη, τήν ἀγάπη πρός τούς ἀδελφούς καί πρός ὅλους τούς ἀνθρώπους, καί αὐτά εἶναι τά πολεμικά μας ὅπλα».
Ἐμπρός, ἀδελφέ, γιά τήν ἀληθινή ὑπακοή.
Σʼαὐτήν ὑπάρχει ταπείνωση
Σʼ αὐτήν ὑπάρχει δύναμη
Σʼ αὐτήν ὑπάρχει χαρά
Σʼ αὐτήν ὑπάρχει ὑπομονή
Σʼ αὐτήν ὑπάρχει μακροθυμία
Σʼ αὐτήν ὑπάρχει ἡ φιλαδελφία
Σʼ αὐτήν ὑπάρχει κατάνυξη
Σʼ αὐτήν ὑπάρχει ἀγάπη
Σʼαὐτήν ὑπάρχει ταπείνωση
Σʼ αὐτήν ὑπάρχει δύναμη
Σʼ αὐτήν ὑπάρχει χαρά
Σʼ αὐτήν ὑπάρχει ὑπομονή
Σʼ αὐτήν ὑπάρχει μακροθυμία
Σʼ αὐτήν ὑπάρχει ἡ φιλαδελφία
Σʼ αὐτήν ὑπάρχει κατάνυξη
Σʼ αὐτήν ὑπάρχει ἀγάπη
Γιατί αὐτός πού ἔχει καλή ὑπακοή, ἤδη ἔχει ἐφαρμόσει ὅλες τίς ἐντολές τοῦ Θεοῦ.
